2026年1月21日水曜日

ヤマグルマ-10-2, シキミモドキ科,Winteranus cortex. Captaine Winters Cinamon. パーキンソン(John Parkinson)『植物の劇場』Theatrum Botanicum

Trochodendron aralioides


  ヤマグルマを最初に欧米に紹介したシーボルト(
Philipp Franz Balthasar von Siebold, 1796 1866,日本滞在 1823 1829, 1859 1862)は,ツッカリーニ(Joseph Gerhard (von) Zuccarini, 1797 1848)との共著『日本植物誌』”Flora Japonica”(1835 -1870)で,シキミモドキ科Winteraceae)に属するとしたが,“Abh. Math.-Phys. Kl., K. Bayer. Akad. Wiss. Vierter Band”(1846)では,モクレン科(Magnoliaceæ)に属するとした(Blog-5 参照).以降,このどちらかに従った報告が多く見られるようになった.この二つの科に属するのは原始的な植物とされている.

シキミモドキ科Winteraceae)に属する植物は日本には自生しておらず.主にアジア・南米の熱帯地方に産する.この科の名前は,「冬」や,芳香のある精油を産する “Winter-green” に関わりはなく,この科の植物をマゼラン海峡付近で西欧人として最初に見出し,壊血病の治療薬としてその樹皮を用いた,英国人サー・ジョン・ウィンターSir John Wynter or Winter1555 – 1638)に由来する.すなわち,彼がドレーク(Sir Francis Drake, 1543? - 1596)の世界一周航海の艦隊の一翼を担う「エリザベス号, The Elizabeth」の船長として出航したが,途中で母艦とはぐれて帰国.マゼラン海峡沿岸で得て持ち帰った,壊血病に薬効のあるとされた樹皮(Winter's bark, Winteranvus Corte)を産する喬木(現学名 Drimys winteri が科の基(基源植物)となった.

フランドルの著名な植物学者,カロルス・クルシウス(Clusius, Carolus. 1526 - 1609)は,“Aliquot notæ in Garciæ aromatum historiam”1582)に,木版の絵入りで,ココア,メキシカン・ジャスミン,キンマ等が初めて記載したが,樹皮の画と共に, Winteranvus Cortex の記事が掲載されている.更に約20年後に著わした “Exoticorum Libri Decem”1605)には,より詳しい情報を載せた(前記事参照).

 この香辛料は,英国の艦隊により発見されたためであろうか,英国に多く輸入され,汎用されていた.17世紀にもっと美しい本草書として評価が高かったパーキンソン(ジョン,John Parkinson, 1567 - 1650)著の『植物の劇場Theatrum Botanicum (1640)には,クルシウスより詳細な記述があり,この樹皮の産生植物の情報「葉は白緑色で,アスペン**の葉に似ている.果実はサンザシ***ように房状に実り,それぞれに複数の種子が含まれている」も書かれている.まだ生植物が移入されていない時期なので,現地を訪れた航海者からの聞き取りや,腊葉が基と思わる.従って樹皮の図はあるが,産生植物の図は掲げられていない.更に現地の住民たちの薬物としての使用法・効能も記している.

 

THEATRUM BO-
TANICVM:
THE
THEATER OF PLANTS.
OR
AN HERBALL OF
A
LARGE EXTENT:
Containing therein a more ample and
exact History and declaration of the Physicall Herbs
and Plants that are in other Authours, encreased by the accesse of
many hundreds of new, rare, and strange Plants from all the parts of
the world, with sundry Gummes, and other Physicall materi-
als, than hath beene hitherto published by any before; And
a most large demonstration of their Natures and Vertues.
Shewing withall the many errors, differences, and
oversights of sundry Authors that have formerly written of
them; and a certaine confidence, or most probable con-
jecture of the true and genuine Herbes
and Plants.
Distributed into sundry Classes or Tribes, for the
more easie knowledge of the many Herbes os one nature
and property, with the chiefe notes of Dr. Lobel, Dr. Bonham,
and others inserted therein.
Collected by the many yeares travaile, industry, and experience in this
subjed, by John Parkinson Apothecary of London, and the
Kings Herbarist.
And Pablished by the Kings Majesiyes especiall priviledge.
LONDON,.
Printed by Tho. Cotes. 1640.

CHAP. CXXXVI.
Winteranus cortex. Captaine Winters Cinamon.

CAptaine William Winter that in a shippe by himselfe accompanied Sir Francis Drake in part of his voy-
age over the whole world, but left him at the Straights of Nagellon* returning from thence home into
England againe in the yeare 1579, in the
parts thereabouts cut downe certaine
trees whose barke was somewhat like

unto the thicker sort of Cinamon, both for substance
and colour, yet for the most part thicker, and some of
it of an ash colour, and some brownish on the outside
and tugged like Elme barke, some of it having chinkes
or riftes on the inside, and some smooth and firme,
of a smel not unpleasant, but of a very sharpe taste like
many spices together, heating the mouth more then
Pepper; the leafe of the tree is of a whitish greene,
not unlike the Aspen** leafe, the berries grow in clu-
sters like the Hawthorn***
, with divers seedes in each of
them. They at the first knew not of any properties
therein, and therefore boyled some of it in hony, to
make it the more pleasant to be taken, and dryed other
some and made it into pouther, putting it in stead of
Cinamon in their meats: but afterwards they found
it to be singular good againd the Scurvey, for divers
in the shippe being troubled with that disease found
remedy thereby in using it a while. Some of our com-
pany of Apothecaries, and those not of the meanest
doe use to call the Canella alba mentioned here before
Cortex Winterari, and have used it in their dispen-
sation of Mithridatium as a substitute for Costus
whereof I gave you a touch in the Classis of Cardui and
Spinosæ, in the last Chapter thereof save one, but now
by comparing the one with the other you may easily
see the errour, for the Canella alba is a white barke,
rowled like Cinamon, and not much thicker then it.
of an hot taste but neither like Cinamon nor Pepper, and this Cortex Winteranus is thicker then the thickest Ci-
namon, not caste into rowles or hollow pipes like it, and tasting, much quicker, besides the colour is of a duskie
browne in most, coming nearest unto Cinamon, I thought good a little to explaine this matter here because
I finde many possessed so strongly with that errour that Canella alba is Cortex Winterani, that all may see how true
their opinion is. This barke might seeme to be that whereof Monardus saith he had a peece from Bernardino de
Burgo an Apothecary, but that his had a more excellent smell and taste, excelling that of the Nutmeg, and as plea-
sant as Cinamon, and mere cordiall, which is not found in this barke of Winters, Monardus likewise maketh
mention of another thicke barke which was taken from a tree as great as an Elme and like in forme, growming
scarse in any other part of the West Indies, then neare the Rivers sides about 25. leagues distant from Lima: it is
hot saith he above the second degree: the Indians use to put it up into their nostrills, the fine pouther of the barke
when they are troubled with rheumes and defluxions from the braines, or with other paines in the head, for it
plentifully draweth downe humors whereby they finde ease.

 *Nagellon: Magellan の誤り
     **Aspen
:ポプラ(ヤマナラシ)の仲間,Populus tremula  と思われる.
 ***Hawthorn:サンザシの仲間,Crataegus monogyna  もしくは C. laevigata と思われる.

Populus tremula "Prof. Dr. Otto Wilhelm Thomé Flora von Deutschland, Österreich und der Schweiz" (1885)
  Populus tremula, L Amédée Mascle "Atlas des plantes de France" (1891)
  Crataegus monogyna, Jacob Sturm "Deutschlands Flora in Abbildungen" (1796)
  Crataegus laevigata "Prof. Dr. Otto Wilhelm Thomé Flora von Deutschland, Österreich und der Schweiz" (1885)
  Crataegus s.p. 1979 June, Cambridge U.K.

ジョン・パーキンソンJohn Parkinson, 1567 - 1650)は,当時の英国で最も偉大な薬剤師であり,植物学者,博物学者,造園家としても知られている.若年期をヨークシャーで過ごし,14歳の時に見習い薬剤師になるため,ロンドンに移住した.順調に出世の階段を上り,ジェームズ1世(Charles James Stuart, 1566 – 1625,スコットランド国王在位:1567 – 1625,イングランド国王・アイルランド国王在位:1603 - 1625)の薬剤師となり,チャールズ1世(Charles I, 1600 – 1649,在位:1625 - 1649)からは「王室主席植物学者」(Botanicus Regis Primarius)の称号を与えられた.1617年から1622年まで薬剤師名誉協会(Worshipful Society of Apothecaries)の創立メンバーであり,1618年には,ロンドン薬局方(Pharmacopoeia Londinensisia)を出版する委員会に所属していた.
  また,庭師・旅行家・収集家として有名なジョン・トラデスカント(John Tradescant the elderc. 1570s - 1638)や,フランドルの植物学者マティアス・デ・ロベル(Matthias de Lobel1538 - 1616)の親しい友人だった.花卉を中心とした有用植物の栽培法が書かれた,美しい図版入りの園芸書 Paradisi in Sole Paradisus Terrestris(日のあたる楽園,地上の楽園,1629と,当時の英語の本草書としては,最も完全で美しいと言われる Theatrum Botanicum(植物の劇場,1640という,2つの重要な著作で知られている.
 またパーキンソンは,優れた造園家としても有名だった.プラントハンターを援助して海外の珍しい植物を収集し,現在のトラファルガー広場の近く,コヴェントガーデンのロングエーカー(Long Acre)に広大な個人庭園を作った.その庭園にはイギリスや大陸の植物学者,薬剤師,園芸家たちが集まり,親しく交流した.

このブログでも度々取りあげてきた Paradisi in Sole Paradisus Terrestris(日のあたる楽園,地上の楽園,1629は,第一部「花園」(the flower garden),第二部「菜園」(the kitchen garden),第三部「果樹園」(the orchard garden)という三部からなり,庭園設計や土づくり,種まき,育て方などの具体的なガーデニングノウハウと,約800の植物が 108 頁の木版図に描かれている.観賞価値の高い植物も多く取り上げられ,中世の菜園の実用主義や医術・治療だけを目的としたそれまでの園芸書とは,大きく異なる内容となっている.添付されている図は,スイス人版画家クリストファー・スウィッツァー(Christopher Switzer, fl c. 1593 – 1611)の彫版によるオリジナルであるが,なかには,マティアス・デ・ロベル(Mathias de l’ Obel)やカロルス・クルシウス(Carolus Clusius)の著作から,またクリスピン・ファン・ドゥ・パス(Crispijn van de Passe)の『花の園』(Hortus Floridus)からの図版をコピーしたと思われる図もある.植物の特徴はよく捉えているものの,線は太く,陰影は粗く,必ずしも美しいとは言えない.この書はチャールズ1世の王妃ヘンリエッタ・マリア(Henrietta Maria of France1609 - 1669)に捧げられた.

パーキンソンは薬用植物についての第四部を構想していたが,それはのちに Theatrum Botanicum(植物の劇場,1640として,結実した.この書は1,688ページに及ぶ大著で,多くの先行研究が取り入れられ,友人の植物学者ロベルの未発表研究も含まれている.医学的な色が強く,,3,800種以上の植物が図入りで掲載された.それまで顧みられることのなかった英国自生の植物では,Welsh Poppy ( Papaver cambricum), Strawberry Tree ( Arbutus unedo), the Lady’s Slipper ( Cypripedioideae) など,33 種の植物が初めて記載された.
 植物の図は前著 “Paradisi in Sole Paradisus Terrestris” の図に比べると描線は細く,曲線も多用され,陰影は細かく,花や葉が様式化されているとは言え,数段洗練されている.

Winter Aconite, Winter wolfbane, Eranthis hyemalis
       John Parkinson "Paradisi in Sole" (1629)
        John Parkinson "Theatrum Botanicum" (1640)
        1979 March, Cambridge U.K., Kings Collage and near by

この彫版をしたのが誰かははっきりとはしないが,パーキンソンの肖像のあるタイトルページは,英国人ウィリアム・マーシャル(William Marshall, active 1617 – 1649/50)が彫版した****.(冒頭図,左部分,下部)
 パーキンソンは、この著書をチャールズ1世に捧げ、無報酬の名誉称号「王室主席植物学者」(Botanicus Regis Primarius)を与えられた。

****Nissen, Claus (1901 - 1975) “Die botanische Buchillustration : ihre Geschichte und Bibliographie. Supplement” 1490 (1966) には “Titelskupf.: .W. Marshall sc.” とある.

2026年1月17日土曜日

ヤマグルマ-10-1, シキミモドキ科,Wintereae, Winter's bark, Winteranvus Cort, カロルス・クルシウス(Carolus Clusius)

Trochodendron aralioides

日本原産のヤマグルマを最初に欧米に紹介したのはシーボルト(Philipp Franz Balthasar von Siebold, 1796 1866,日本滞在 1823 – 1829, 1859 – 1862)で,ツッカリーニ(Joseph Gerhard (von) Zuccarini, 1797 1848)との共著『日本植物誌』”Flora Japonica”(1835 -1870)に,新属・新種の植物として Trochodendron aralioides の学名をつけて発表した.Sieb. & Zuc. はこの属を,『日本植物誌』ではシキミモドキ科Winteraneae, or Wintereae 正式には Winteraceae)に属するとしたが,“Abh. Math.-Phys. Kl., K. Bayer. Akad. Wiss. Vierter Band”(1846)では,モクレン科(Magnoliaceæ)に属するとした(Blog-5 参照).以降,このどちらかに従った報告が多く見られるようになった.この二つの科に属するのは原始的な植物とされている.

シキミモドキ科Winteraceae)に属する植物は日本には自生しておらず.主にアジア・南米の熱帯地方に産する.この科の名前は,「冬」や,芳香のある精油を産する “Winter-greengenus Gaultheria)(シラタマノキ属の常緑小低木)には関わりはなく,この科の植物をマゼラン海峡付近で西欧人として最初に見出し,壊血病の治療薬としてその樹皮を用いた,英国人サー・ジョン・ウィンターSir John Wynter or Winter1555–1638)に由来する.すなわち,彼がマゼラン海峡沿岸で得て持ち帰った,壊血病に薬効のあるとされた樹皮(Winter's bark, Winteranvus Corte)を産する喬木(現学名 Drimys winteri が科の基(基源植物)となった.
 
ウィンターは,サー・フランシス・ドレークSir Francis Drake, 1543? - 1596)の世界一周航海の艦隊の一翼を担う「エリザベス号, The Elizabeth」の船長として,1577年に英国プリマス港を出航.1578年の6月にマゼラン海峡に到達した.この地に上陸したウィンターは,原住民がある樹木の樹皮をスパイスや健康食品的に摂っていて,この樹皮の抽出物が壊血病の予防・治療に有効であることを発見した.のちにこの樹皮は “Winter's bark” と呼ばれて,シキミモドキ科(Winteraceae)の名の由来となった.この時ウィンターはマゼラン海峡を西から東に通過した最初の西欧人となった.同年 10 月に悪天候でドレークの乗船する旗艦「ゴールデン・ハインド号, The Golden Hind」と連絡が取れなくなったウィンターは,帰国を目指し,1580年の6月に単独でプリモスに帰港した.
 一方,航海を継続したドレークは,略奪行為を繰り返しながら,西廻りの世界一周航海を成功させ,多くの財貨を積んで,15809月にゴールデン・ハインド号でプリマス港に帰港した.得た財宝で女王エリザベス1世を含む出資者達に4700%とも言われる配当金を支払ったとされる.イングランド王室の取り分は30万ポンドを越え,これは当時,20万ポンド程度であった歳入よりも多く,この臨時収入により王室は溜まっていた債務を全て清算できたとされる.ドレークはこの功績により,イギリス海軍の中将に任命されると同時に,ナイトに叙勲された.

ドレークもウィンターも,財物だけではなく,南米や寄港地の自然産物の現物や情報を持ち帰った.フランドルの著名な植物学者,カロルス・クルシウスClusius, Carolus. or シャルル・ド・レクリューズ,Charles de l'Écluse. 1526 - 1609)は,これらの情報を基に,Aliquot notæ in Garciæ aromatum historiam1582)を著わした.この書には,木版の絵入りで,ココア,メキシカン・ジャスミン,キンマ等が初めて記載されたが,樹皮の画と共に, Winteranvus Cortex が記載されている.更に約20年後に著わした Exoticorum Libri Decem1605)には,より詳しい情報を載せた.

 この時期,欧州に多く輸入され薬局等で販売されていたのは,この樹皮の香辛料としての価値が高く評価されただけではなく,壊血病以外にも種々の薬効があると考えられていたからである.そのためか,偽物も多く出回っていたようで,後には大英博物館の基礎となった蒐集物を英国政府に寄贈した博物学者スローン(Sir Hans Sloane, 1st Baronet, FRS (1660 –1753)が,その見分け方を論文にした(後記事)程である.

クルシウス1582 年の著書 “Aliquot notæ in Garciæ aromatum historiam” で,この書自体が英国の探検家,ドレークの世界一周航海の成績物を中心に,多くの異国産の果実や,芳香のある植物について記述したと冒頭で述べているが.その中に Winteranvus Cortex として,Drimys winteri の樹皮が記載されている.
 クルシウスはこの植物の来歴として,「ドレーク艦隊の一翼を担ったウィルヘルム・ウィンター(Wilhelmvs Winterus)船長が 1579年に指揮していた船を,マゼラン海峡からイギリスに帰還させ,少量の樹皮を持ち帰った.」とし,また実際に観察した結果として「その樹皮はカネル(Canelle*)の樹皮より質も色も劣り,概してより厚く,外側は灰色,時には茶色を帯びていた.樹皮はやや粗く,内側は菩提樹の樹皮のように裂け目が多く,時には非常に硬く,不快な臭いはないものの,非常に刺激が強く,舌と喉を胡椒のように刺激した.」と述べた.また「後に乾燥した粉末は,長い航海の間の壊血病に伴う症状に効果があったと聞いた.」と薬効についても記している.
  
   * Canella alba (Canella winterana (L.) Gaertn.) と思われる.

その後,この植物の樹皮の輸入が盛んになり,付随して多くの情報が入手できるようになったからであろう,クルシウスExoticorum Libri Decem1605)には新しく手に入った乾燥した枝の図も附け加え,記述も充実させた.その中で,彼は「ウィンターがこの樹皮に関する知識を最初にこの世にもたらしたので,私は彼にちなんでウィンタラヌム(Winteranum)と名付けた.」「また同船した Sebaldus de Wert からの手紙に依れば,この木はマゼラン海峡付近広く分布していて,その樹高は人の身長の2-3倍ほどあり,幹は1-15フィートと太いが,脆い.9カ月ほどの滞在中には果實を見ることができなかった.」等と記し,1582年の著書に載せた図に追加して,Sebaldus de Wert から見せられた,住民が矢として用いていた枝の短い断片を図示した.この断片からもまだ刺激的な香りがしたとも記している.その上で,現地での名称は不明ながら,Magellanica aromatica arbor(マゼランの芳香樹)と呼んでもいいだろうと結んでいる.

 

Aliquot notæ in Garciæ aromatum historiam1582

CAEOLI
CLVSII ATREB.
ALIQVOT NOTEÆ
IN
GARCIÆ
Aromatum Historiam.
EIVSDEM

Descriptiones nonnullarum Stirpium, & aliarum exoticarim terum, que à Generoso viro FRANCISCO DRAKE Equite Anglo, & his obseruatæ. sunt, qui eum in longa illa Nauigatione, qua proximis annis vniversum orbem circumiuit, comitati sunt: & quorundam peregrinorum fructuum quos Londini ab amicis accepit.

ANTVERPIÆ
Ex officina Christophori Plantuni,
M. D. LXXXII.

VVinterani corticis historia

WINTERANVS CORTEX,

  WILHELMVS Winterus qui Generolsum FRANCISCVM DRAKE ad Magellanicum vsque fretum comitatus est, nec vlterins progressus, nauim cui prærat in   Angliam anno 1579. reduxit, colletlum istic corticen retulit, viliort Canelle tum substantia, tum colore non admodum dissimilem, plerumque tamen crassiorem, & parte externa vel cinereŭ , vel aliquando etiam fuscum, & vlmei cortices modo scabrum, imterna nonnunquam dissectum & multis rimulis hiantem vt tiliæ cortex, interdum etiam admodum solidum & durum, odore non ingrato, sed gustu perquam acri, & linguam faucéque non leuius vrente quam piper.

ILLIVS facultates nullas exploratas habuit: sed eo, dum recens esset, partim melle condito, vt acrimoniam deponsret, partim resiccato & in pollinem trito, vt im edulits canellæ aliorumqne avomatum vicem præberet, vsi sunt qui ea naui vehebantur. Postea tamen intellexi aduersus stomachacis sine scorbuti morbum, quo coram nonnulli in illa nauigatione affecti fuerant, optimo successu vsos esse.
  PLVRIMVM mihi accedere videtur ad Ligni aromatici corticem, cuius D, Monardes in Simplicium historia memuntt, tametsi singularem illam odoris fragrantiam, quam suo cortici tribuit, in hoc deprehendere non potuerim.

 

Exoticorum Libri Decem1605

CAROLI CLVSI
ATREBATIS
EXOTICORVM

LIBER QVARTVS.

PEREGRINORVM & Exoticorum Fructuum (quos quidem videre nobis licuit) cùm singularium, tùm lobo aut siliquâ inclusorum historiam, superioribus duobus libris Secundo & Tertio, quâ potuimus Fide, descripsimus: hoc autem Quarto, de nonnullis Corticibus, Resinis & Succis, Radicibus, tum etiam de Plantis quibusdam peregrinis Batavorum navigatione intra paucos annos huc relatis, agere est animus: auspicabimur verò ab eo cortice cujus ante viginti annos & historiam & iconem dabamus.

WINTERANVS CORTEX.
CAPVT I.

WILLELMVS Winter, qui Generosum Franciscum Drake ad Magellanicum usque sretum comitabatur anno redempti generis humani septuagesimo octavo supra millesimum & quingentesimum, ulterius non progressus, navim cujus præsectus erat, in Angliam anno insequente reducebat, atque collectum istîc corticem referebat, viliori canellæ cùm substantiâ tùm colore nonvaldè dissimilem, plerumque tamen crassiorem, & cineracei coloris vel fuscum externâ parte, atque ulmei corticis instar scabrum, internâ verò, nonnumquam dissectum, & multis rimulis hiantem,tiliæ corticis modo, aliquando etiam valdè solidum & durum, odore non ingrato, sed perquam acri sapore, linguamque & sauces non leviùs urente, quàm piper. Illius autem fragmentum, quale amicorum operâ Londini illo ipso anno nanciscebar, in tabellâ exprimi curabam, quæ hic adposita.
  ISTIVS Corticis facultates nullas exploratas habebat, sed eo recente melle condîto, ut acrimoniam deponeret, vel resiccato & in pollinem trito, ut in eduliis canellæ aliorúmve aromatum vicem suppleret, utebantur, qui eâ navi vehebantur. Posteà tamen intelligebam, adversus stomacacis, sive scorbutic morbum, quo illorum nonnulliin ea navi affecti erant, non inseliciterusos fuisse.
  Quia porrò Winterus hujus corticis noticiam nostro orbi primus intulit, ab ipso cognominabam: tametsi quum recenter allatum acciperem, plurimum accedere mihi videbatur ad ligni Aromatici corticem, cujus meminit Nicolaus Monardes in Simplicium è novo orbe delatorum Historiâ, licet singularem illam odoris gratiam, quam suo cortici tribuit, in hoc deprehendere nequirem, ut reveranon habebat. Sed vicesimo insequente anno, ligni illius aromatici atque insuper ipsius corticis copia sacta est: de quibus, nepigeat lectorem, obsecro, consulere nostrum in illud caput scholium, postremâ edition additum . Quinetiam ad pleniorem cjus cognitionem adipiscendam, tertium hujus libri caput legere non oberit.
  CETERVM eorum qui anno millesimo & sexcentesimo à Christi nostri redeemptoris nativitate è Magellanico freto redibant relatione, magis certam illius cortices cognitionem adipiscebar, præsertim ex epistola quam Sebaldus de Wert, ejus navis, quæ non superato freto propter assiduas tempestates reverti coacta est, Præsectus, ad ornatissimum virum Ioannem de Laet vicesimo Aprilis insequentis anni scribebat, in gratiam Ioannis ipsius filij, juvenis eruditione & modestiâ valdè præstantis, qui meo rogatu ligni cum suo cortice adhærente fragmentum ab ipso petierat. Illa autem ferè hæc continebat.
  QVANDOQVIDEM Dn. Clusius adeò avidè expetit ejus arboris fragmentum, quam in Magellanico freto observabamus, dolet quòd maturius non intellexerim, nam ejus petitioni abundè satisfacere potuissem, quum inter ligna ignis struendi gratiâ in eo freto lecta, magna ex parte illius arboris essent: Verum ea omnia Roterodamensi cuidam civi divendita fucre: commode tamen in navi adhuc reperti sunt bini aut terni longurij, aliquot pedes longi, quorum unum mitto: hujus fragmentum, si lubet, Dn. Clusio communicare poteris. Arboris folia nulla adservata puto, quia propter abundantiam neglecta: de ligni verò, foliorúmve, aut corticis facultatibus & naturâ, nihil nobis constat, nisi quòd corticem & folia adeò aromatica observantes, iis usi sumus in nostris cduliis, existimantes in tam frigidâ regione noxia esse non posse, præsertim quìm pipere ferè destitueremur, ad musculorum in cosreto repertorum, quibus vesci cogebamur aliorum alimentorum penuriâ, condimentum.
  Ea porrò arbor in insulis Sinus illius, quem à Classis Præfecti nomine, de Cordes nuncu-. pabamus, non solummodo crescebat, sed etiam toto illo ficto: nec aliquam similitudinem cum lauro habet, ut nonnulli retulerunt, foliorum dumtaxat odor laurinorum foliorum odorem æmulatur, sed illis sunt latiora & magis viridia: arbor tamen perpétuâ comâ viret, (quemadmodum maxima pars aliarum arborum quæ in eo freto nascuntur) atq, in altum asssurgit, adeò interdum crassa, ut duorum aut trium humanorum corporum crassitudinem æquet, & meminerim asseres ex unâ sectos fuisse, binos pedes cum semisse latos: valdè autem fragile est lignum Nullum fert fructum, quantum quidem observare potuimus, licet totis novem & amplius mentibus in eo freto hæserimus, quo sanè temporis spatio, vel flores, vel fructum sive immaturum sive maturum, observare necesse fuisset, nisi sterilis esset. Hæc sunt quæ de illa arbore scribere possum: cuperem certè diligentiùs pleraque observassem Dn. Clusii causâ, cui libenter gratificarer: sed hæc admonitio mihi occasionem præbebit, ut in aliis peregrinationibus diligentior sim futurus. His autem exaratis, succurrebat, bina aut terna jacula mihi superesle, quibus illius freti incolæ armorum vice uti solent; ea verò ex integra arbuscula ejus generis de qua agimus, constant: horum unum Dn. Ioanni tuo filio mitto, quod boni consulat velim, tametsi non comparandum cum arcubus aut sagittis Brasilianorum; ex simili tamen arbore, cujus modò memini, illud esse, cortex adhuc inhærens fidem faciet: illis jaculis cuspides aptare solent, nervo aliquo, non firmiter tamen, colligatas, ut corporibus infixæ, in vulnere hæreant: hujusmodi jaculis quorundam ex nostris corpora trajecta fuêre, nonnullorum verò brachia. Rariora quædam adservaveram, sed ea partium à muribus erosa, partim meorum negligentiâ perierunt: atque inter illa, aranea quædam, cujus corpus palmum erat latum, & pro magnitudinis proportione crassum, præterca monstrosi quidam pisces; quorum omnium quum nihil retinueriny, plura de iis referre non convenit. Hactenus Sebaldus: quæ etiam poste à hac transiens mihi confirmabat.
  Ex illo autem longurio quem Ioannes de Lact accipiebat, ejus filius bina fragmenta pedem longa, corticem etianinum retinentia mihi donabat, qui ex fusco cineracei coloris, valdè acris & fervidi saporis. Horum alterum in adposita tabella exprimi curabam.
  Ceter
ùm apud eundem Ioannem de Laet conspiciebam jaculum illud ipsius filio donatum, rude & impolitum, octo aut novem pedes longum, cujus cuspis ex alio lignodunore & solidiore constabat, & dentata erat, ut corpori infixa facilè educi nequíret.
  Quam autem appellationem ea arbor apud freti illius incolas obtineat, ignoratur: meâ tamen opinione, non incommodè Magellanica aromatica arbor dici queat, quòd in eo freto proveniens, corticem adeò aromaticum habeat.

 

2026年1月8日木曜日

2026年 年賀  馬 及び 馬にちなんだ動植物 1978-79 歐州

 Trooping the Colour Rehearsal-1

Trooping the Colour Rehearsal-2 + Horse Guard

In Cambridge

iro-iro

In Germany and Wien

Tussilago farfara, Coltsfoot and Aesculus hippocastanum, Horse-chestnut

ウマノアシガタの仲間  Caltha palustris, Mash-Marigold &  Trollius europaenus, Globeflower (キンポウゲ科)

ウマノアシガタの仲間  Ranunculus acris, Buttercup(キンポウゲ科)